خوب که گوش میکنم میبینم ترانه های عارف قزوینی را می خواند.

 برای من نمیخواند. برای خودش میخواند. صدایش واضح نیست. مثل صداهایی که از زیر آب می شنویم.

مثل صداهایی که ندا در آخرین ثانیه ها شنیده بود.

مثل صداهایی که هزاران لاله به خون خفته سرزمینم شنیدند و از پیش دویدند.

من راز لاله ها را نوشتم. راز غم نهفته خدا را. پس چرا همه براش شنیدن ان صدا صف کشیده اند؟

آن دختر ۲۶ یا ۲۷ ساله که هنوز خیلی زودش بود راز لاله ها را ببیند.

خدایا . این را برای تو نوشته ام. مگر لاله رویان را نمیبینی ؟
آخر این سرزمین مگر چقدر لاله میخواهد ؟
اشک و خون و لاله و کفن و مرثیه. خدا یا مگر تو ما را آزاد نیافریده ای ؟
اگر تو غم نهفته داری چرا لاله هایت را نمی شماری ؟

ببین لاله رویان را

خدا یا ببین لاله رویان را ! ببین !

مگر این سرزمین چقدر لاله می خواهد ؟

اما نه میخواهد. همه لاله های دنیای مجازی فیلتر شده اند. بگذار این بار خیابانهای شهر من از خون لاله های لاله رویت رنگین شوند.

ویدیو را ببینید (ندای سرزمینم)

دسته : ندا صالحی .