شیراز از نیمه اسفند کم کم حال و هوای بهار را به خود می گیرد. جشنهای نوروز که به پایان میرسند بهشت شیراز خود نمایی می کند. به خصوص که سیل مسافران نوروزی نیز به شهرهایشان باز می گردند و شهر فرصت می کند نفسی بکشد.

از نیمه فروردین تا اول اردیبهشت همه جا میتوان شکوه جوانه ها و برگهای تازه درختان را دید. در پایان این مدت بوی یاس و بهار نارنج ، دیگر همه شهر را بر میدارد.
از اول اردیبهشت تا حدود یک ماه هم که نوبت به پذیرایی درختان توت از رهگذران است. درختان کنار خیابان از فراوانی برکت ، میوه های خود را نثار رهگذران و حتی پیاده روی خیابان می کنند.
زمین و گذرگاه را رنگ سرخ توتهای سیاه بر می دارد و  انگشت های ، نوجوانان ، آغشته به آثار یک پذیرایی خیابانی است.
رنگ میوه های توت سیاه تا چند ساعت روی دست میماند. و اگر شیطنت کنند و از درخ بالا بروند که تکلیف پیراهنشان هم معلوم است.

گرچه در سالهای گذشته ، شیراز هم مثل خیلی شهرهای دیگر ایران رنگ و بوی کهن خود را از دست داده و کم کم ساختمانهای مدرن و بد ریخت همه جا را پر کرده اند ، اما هنوز هم شیراز شهر باغهاست.
دمای هوا در گرمترین ساعات بهاری به 25 درجه می رسد و در خنک ترین ساعات هم فکر کنم حدود 15 درجه باشد. بقول بچه ها جون میده واسه گلگشت.
ترافیک شیراز هنوز به وضعیت بحرانی نرسیده. اما شاید تا یکی دو سال دیگر بشود مثل جاهای دیگر. هرچند خیابانهای شیراز از شهری مثل تهران خیلی بزرگتر و عریضتر هستند اما هنوز برای یک شهر توریستی کم است. اگر شما هم جزء کسانی هستید که هنوز شیراز را ندیده اید بهتر است هرچه سریعتر فکری برای خودتان کنید. چون ایرانی باشید و شیراز را ندیده باشید خیلی حیف دارد.

در همین رابطه نارنجستان قوام شیراز و شراب ناب شیراز را هم ببینید.

شیراز سفر هتلهای شیراز اقامت در شیراز باغ باغهای شیراز اماکن دیدنی تاریخی شهر